RIEJU TANGOO! 50 – ANI TRIAL, ANI ENDURO - TESTY SKUTERÓW I MOTOROWERÓW

Wyglądem swoim przypomina motocykl terenowy przeznaczony do zawodów typu trial, natomiast na ulicy prowadzi się jak motocykl szosowy i jeszcze przypomina pewien model Yamahy. Co to takiego?

Tym łudząco podobnym do Yamahy Tricker pojazdem jest, produkowany w Hiszpanii, Rieju Tangoo. Motorowery i lekkie motocykle tego koncernu są znane jako pojazdy trwałe o sportowych aspiracjach. Wyglądają zazwyczaj jak motocykle enduro, supermoto oraz przecinaki. Tangoo nawiązuje do motocykli używanych w zawodach trial. Mamy więc komplet czterech podstawowych dyscyplin motocyklowych w ofercie Rieju.

Testowany jednoślad jest wyposażony w mały silnik o pojemności skokowej 50 ccm. W ofercie występuje również z silnikiem dorosłego motocykla, czyli 250 ccm i młodzieżowego – 125 ccm. Na naszym rynku mamy jedynie wersję motorowerową. “Nasz” testowany motorower jest luksusową odsłoną modelu Tango i jego nazwa ma dodatkowe “o” na końcu. Oprócz wspomnianej samogłoski luksus wyraża się w użyciu osprzętu z wyższej półki zarówno jakościowej, jak i cenowej. Dotyczy to głównie zastosowanego zawieszenia i hamulców. Przyjrzyjmy się wiec naszemu motorkowi. Piszę motorkowi, gdyż ma zdjętą blokadę prędkości, więc, według prawa, stał się w zasadzie motocyklem.

Stylistyką przypomina trochę motocykle trialowe z dawnych lat. Opony mają terenowo-uniwersalną rzeźbę bieżnika. Kostka jest trochę grubsza, niż ta w oponach trialowych. Zamontowane są na kołach o mniejszej średnicy, niż mają motocykle enduro lub trial. Przednia ma 19 cali, tylna zaś 16. Opony są dosyć grube, co będzie bardzo pomocne początkującym motorowerzystom w jeździe po piachu lub błocie; koła nie będą grzęzły, a jedynie jechały po powierzchni. Przy przednim kole uwagę zwraca tarcza hamulcowa o potężnej średnicy, wynoszącej 260 mm, niespotykanej zazwyczaj w motorowerach. Współpracujący z nią zacisk hamulcowy został promieniowo zamocowany do przedniego zawieszenia firmy Paioli. Samo zawieszenie również jest pancerne; średnica lag teleskopów wynosi 37 mm. Jego skok jest co prawda mniejszy niż w krosówkach, jednak większy, niż ten spotykany w motorowerach lub motocyklach szosowych. Spojrzenie na ramę i zawieszenie tylne. Tu również widać udaroodporną konstrukcję. Nie ma się czemu dziwić, przecież w tym podwoziu jest montowany również pięć razy większy silnik. Ponadto prezentowana wersja jest tą droższą. Kąt pochylenia zawieszenia przedniego jest bliższy motocyklom szosowym niż terenowym. Przeznaczeniem Tanga jest jazda terenowa i rozrywkowa, więc producent przewidział, że wywrotki mogą zdarzać się częściej niż na zwykłym motorowerze. Dowodem tego jest zastosowanie składanych podnóżków i dźwigni zmiany biegów dokładnie takich, jakie są w motocyklach supermoto lub endoro. Dźwignie hamulca przedniego i sprzęgła są krótkie jak w typowym motocyklu trialowym, co również stanowi ich zabezpieczenie przed złamaniem. Skoro z oględzinami jestem jeszcze w dolnych partiach pojazdu, warto przyjrzeć się silnikowi. Do napędu tej pięćdziesiątki zatrudniono nowoczesny i sprawdzony w wielu motorowerach różnych, uznanych marek dwusuwowy, chłodzony cieczą silnik, produkowany przez Minarelli. Moc w wersji odblokowanej wynosi 8 KM. Nie jest to, oczywiście, dużo, gdyż w latach siedemdziesiątych drogie motorowery dysponowały takimi mocami. Jednak faktem jest, że osiągały ją przy obrotach o 1,5–2 tys. wyższych. Natomiast w wersji zablokowanej jazda zduszonym silnikiem nie jest przyjemna. Obniżona trzykrotnie dławikami i kryzami moc nie jest oddawana tak jak w silniku zaprojektowanym do takich osiągów. Może lepiej by było, gdyby cylinder miał fabrycznie połowę mocy mniej i jeździł tyle, ile mu jako motorowerowi wolno, ale by było czuć te cztery koniki i trochę dwusuwowego momentu, zaś dla posiadaczy prawa jazdy przeznaczyć zestawy tuningowe o mocy 12–15 KM. Sam silnik jest zblokowany z sześciobiegową skrzynią przekładniową. Jej praca nie powoduje komplikacji, zaś przełożenia są dobrze dobrane. Obok silnika do ramy jest przymocowana boczna nóżka. Niestety, należy do tych, co po uniesieniu motoroweru do pionu sama się schowa. Nie cierpię ich i zawsze zastanawiam się, czy jakiś gapiszon nie potrącił pojazdu, a ten jest już zaparkowany w pozycji poziomej.