APRILIA PEGASO 650 FACTORY – BELLA ITALIA - TESTY MOTOCYKLI / MOTORÓW

Włoski temperament

Niestety, moje doświadczenia z włoskimi kobietami ograniczają się tylko do filmów z Moniką Belucci i Sophią Loren, nie licząc urlopowych podrywów na włoskiej plaży, które zwykle kończyły się tekstem: „Niente capito!”. Domyślam się jednak, że powiedzenia o włoskim temperamencie nie wzięły się znikąd. Serducho Aprili to jednocylindrowa jednostka zasilana wtryskiem o pojemności 660 ccm i mocy 48 KM. Mimo że została ona w prostej linii przejęta od Yamahy, jest w niej właśnie coś z charakteru południowca. Naciśnięcie rozrusznika wcale nie oznacza, że silnik odpali za pierwszym razem. Ba, czasem warto dodać odrobinę gazu, aby wreszcie usłyszeć donośny terkot singla. Ruszanie z niskich obrotów? Zapomnij! Manetkę trzeba odkręcić nieco bardziej, aby nie zdusić silnika lub nie trafić na zakres zbyt wolnych obrotów, gdzie moto prycha, strzela i szarpie łańcuchem. Kiedy już wskazówka obrotomierza pokaże wartości na poziomie 2500 obr./min, jest spokojnie, tyle że po chwili wpadamy na zakres nieco zbyt intensywnych wibracji. Za identyczne objawy XT660Z Tenere zmieszałem z błotem. Wiem, że zabrzmi do niedorzecznie, ale akurat Aprili jestem w stanie wybaczyć takie zachowanie. Czego innego spodziewałem się po japońskiej dopracowanej maszynce o duszy godnej pralki automatycznej, a czego innego właśnie po temperamentnej Włoszce. W każdym razie efekt jest taki, że Aprilia Pegaso 650 zachęca nas do dynamicznej jazdy, częstej zmiany biegów i utrzymywania jej na wysokich obrotach. Mimo to duży singiel nie zaskoczy nas agresywnym zachowaniem. Jeżeli tylko tego chcemy, jazda potrafi być emocjonująca, ale nigdy wymykająca się spod kontroli.

Forza Italia!

Już po przekręceniu kluczyka w stacyjce producent podsuwa nam sugestie gdzie ten pojazd czuje się najlepiej – na ciekłokrystalicznym wyświetlaczu pojawia się obrazek z wijącą się po horyzont, krętą drogą. Będąc już przy zegarach, w tym miejscu najwyraźniej stylistom zabrakło polotu, bo średniej urody obrotomierz wraz z kontrolkami opakowany jest raczej mało interesującym, czarnym plastikiem. Sytuację ratuje nadzwyczaj duży wyświetlacz i „wszystkomający” komputer, który w dodatku sterowany jest kontrolerem przy lewej manetce. To kolejna rzecz potwierdzająca, że europejskie podejście do projektowania motocykli niejednokrotnie przewyższa pomysły zjadaczy sushi. Co z tego, gdybym miał te wszystkie opcje i mógł je obsługiwać malutkim, trudno dostępnym przyciskiem przy zegarach? Dzięki kontrolerowi, który zawsze jest w zasięgu naszego kciuka, bez problemu mogę w czasie podróży sprawdzić parametry jazdy, jakich tylko dusza zapragnie.

Po zajęciu miejsca w siodle wszyscy, nawet początkujący motocykliści, od razu poczują się pewnie i bezpiecznie. Szeroka kierownica ułatwiająca manewrowanie, wyprostowana pozycja dająca dogodną perspektywę na drogę, nisko poprowadzone (780 mm w serii) i bardzo wygodne siedzenie oraz podnóżki, które są dokładnie tam, gdzie ich intuicyjnie szukamy – to wszystko sprawia, że Aprilia Pegaso 650 wygrywa w konkurencji „user friendly”, co przydaje się zarówno tym stawiającym swe pierwsze kroki, jak i doświadczonym kierowcom, którzy od motocykla oczekują, aby jak najbardziej pomagał, a nie przeszkadzał w sprawnym poruszaniu się.

Jak tylko przyzwyczaimy się do charakterystyki kapryśnego silnika, Aprilia zauroczy nas całą resztą odczuć, jakie płyną z jazdy. Pamiętajmy tylko, że Pegaso to motocykl najlepiej sprawdzający się w mieście oraz na krętych bocznych drogach, nawet tych z asfaltem B kategorii. Niezbyt wysilony silnik szybko skapituluje podczas prób bicia rekordu prędkości, o ile sami wcześniej nie dacie za wygraną pod naporem wiatru. Najlepsza prędkość podróżna dla Pegaso to przedział 110–130 km/h. Jeżeli taka „przelotowa” jest dla Was do zaakceptowania, możemy się pokusić o niezbyt odległą, najlepiej weekendową turystykę. Sprzyja temu wspomniana już wygodna kanapa oraz praktyczne schowki. O ile ten pod siodłem, mimo dużej pojemności (bez problemu zmieścimy komplet przeciwdeszczowy, małą blokadę itd.), nie jest niczym niespotykanym, tak drugi jest swoistą ciekawostką. Po naciśnięciu przycisku, znajdującego się poniżej tego od obsługi świateł, górna część pokrywy zbiornika paliwa unosi się, dając dostęp do podręcznego schowka. Dzięki temu, że obsługiwać go można również podczas pracy silnika oraz dzięki wyściełaniu ochronną warstwą pianki, bez obaw schować tam możemy telefon komórkowy, okulary przeciwsłoneczne, klucze do domu czy portfel. Rzeczy tam schowane są dostępne w każdej chwili, co załatwia problem nieodebranych połączeń czy nerwowego wygrzebywania portfela z plecaka przy okazji płacenia za autostradę czy parking.