BMW S1000RR – BAWARSKI LITR - TESTY MOTOCYKLI / MOTORÓW

Był jak objawienie. Pojawił się praktycznie znikąd, chociaż plotki o projekcie sportowej 1000 ze stajni BMW pojawiały się na długo przed jego powstaniem. Ale to znana wszystkim historia i dziś każdy miłośnik jednośladów zna ją z najdrobniejszymi szczegółami.

Nie ma się też co rozpisywać o stylistyce – jest jaka jest, a szczerze przyznam, że motocykl wygląda ciekawie i mimo kontrowersyjnych opinii o jego kształtach, wszyscy zdążyli przyzwyczaić się już do asymetrycznych lamp i bocznych owiewek. Motocykl zdążył się już opatrzyć, trochę spowszechnieć, ale też zyskać wierne grono zwolenników i szacunek antagonistów. Na szacunek zasługuje w pełni – jest pełnoprawnym supersportowym przecinakiem, dysponującym dziką mocą, naszpikowanym elektroniką i wszelkimi możliwymi oraz niemożliwymi bajerami i udogodnieniami. Zdecydowanie nie chciałbym rozpisywać się o tym wszystkim, bo parametry i możliwości litrowego BMW znane są doskonale i niejednokrotnie były przez nas opisywane. Ważne jest to, co dają kierowcy i na co pozwalają. A pozwalają na wiele. I jeszcze więcej, niż mogłoby się wydawać.

Przede wszystkim, mimo wszelkich podejrzeń, BMW bardzo szybko i skutecznie dało sobie radę z wszelkimi problemami wieku dziecięcego, jakie trapiły S 1000RR. Silniki więc nie padają, wtrysk działa, wydech ryczy, a ramy nie pękają i ściśle współpracują ze świetnymi zawieszeniami. ... po odkręceniu gazu „Bumer” dostaje kopa jak byk dźgnięty w tyłek rozpalonym żelazem...

BMW można polubić od samego początku. Podoba mi się stylistyka, pozycja za sterami jest OK, zegary czytelne, a całość osprzętu, niezbędnego do sterowania wozem, jest w zasięgu rąk i paluszków kierowcy. Do tego obrotomierz wsadzono centralnie przed oczami prowadzącego – wszystko poprawnie, z zachowaniem niemieckiego porządku i z uwzględnieniem wszelkich zasad ergonomii.

Witaj w świecie elektroniki
Pierwsze wrażenie po zetknięciu z mnogością opcji oraz ustawień i... zgubiłem się. Było to jednak tylko chwilowe, bo szybko można dotrzeć do tego co i jak, ustawić szpeja i dokonać pierwszej jazdy próbnej. Wiecie co mnie urzekło? Wśród tych wszystkich bajerów, sportowego systemu ABS, kontroli trakcji itd. istnieje setup opisany jako Slick. To, co się wtedy dzieje, przywodzi na myśl stare dobre czasy GSXR 1000 K5 i „Kawy” ZX 10R z lat 2004/2005. „Bumer” dostaje kopa jak byk dźgnięty w tyłek rozpalonym żelazem. Uwalnia kolejne „koniki” i „Niutki” w sposób wywołujący uśmiech i gęsią skórę. To, co wyprawia się nim na drogach publicznych, prowadzi do natychmiastowej utraty uprawnień do prowadzenia pojazdów mechanicznych. Pod warunkiem, oczywiście, że jakikolwiek Pan w uniformie będzie w stanie zorientować się czym była ta zjawa, która przemknęła właśnie przed radarem wyświetlającym sugestywny komunikat „ERROR”…

Natomiast kiedy robi się ślisko, niebezpiecznie, wtedy wystarczy przemapować szybko pojazd i cieszyć się Aniołem Stróżem w rozszerzonej wersji. Kręcisz manetą do oporu, a nad resztą czuwa ON – elektroniczny moduł, przeliczający wszystko z prędkością światła i nieubłaganie kontrolujący każdy Twój postępek. To wersja dla tych rozsądnych; z tego, co zauważyłem, ci bez piątej klepki jednak wolą zabawę bez kontroli. Jeśli mam to porównać do czegokolwiek, to zdecydowanie do „clabbingu” i rozkminek, czy napotkana małolata podlega pod prokuratora, czy można ją bezstresowo zabrać na chatę…:) Ci bez piątej klepki biorą wszystko, bez ograniczeń.