Ducati, Aprilia, MV Agusta, Benelli. Te nazwy każdy słyszał, ale niewielu widziało te motocykle na ulicy, a już mało kto miał okazję nimi jeździć.
Tym dziwniejsze, że w rozmowach przy piwie i na forach internetowych znaleźć możemy bardzo wielu „ekspertów” od włoskich motocykli, nieszczędzących im słów krytyki. Na polskim rynku są one cały czas egzotyczne. Faktem jest słaba sieć dilerska i serwisowa, ale już zarzuty o słabej dostępności części i akcesoriów są raczej wyssane z palca (o tym kilka słów później). W związku z tym na własnej skórze postanowiliśmy sprawdzić jak to faktycznie z tą „Włoszczyzną” jest.
Rozpoczynamy TEST DŁUGODYSTANSOWY włoskiej maszyny!
Wybór padł na testowaną już na łamach motogen.pl, Aprilie RSV 1000 Tuono. Nie będę tu pisał o jej świetnych hamulcach, ani o tym jak łatwo prowadzi się w zakrętach, to już opisywaliśmy. Będę pisał o eksploatacji, wadach (cechach jakby to powiedział sprzedawca Aprilii), akcesoriach, które zainstaluję i wrażeniach z jazdy w różnych warunkach.
Pierwsze kilometry:
Ściśle biorąc pierwszy tysiąc kilometrów to dramat przy każdym nowym sprzęcie. Wiesz czym dysponujesz, ale czerwona lampka - shift light - psuje całą zabawę już przy 6000 obr./min. Aprilia wykazuje spory temperament, nawet na niskich obrotach, więc okres docierania nie jest bardzo frustrujący dla użytkownika. Nie przekraczając dozwolonej ilości obrotów można dość żwawo rozpędzić Tuono do ok. 180 km/h - nieźle. Aby zadbać o bezpieczeństwo zamontowaliśmy crash pady i slidery na ośki, czekamy na założenie alarmu.
Kolejną modyfikacją jest akcesoryjne siodło pasażera. Większe, grubsze, z uchwytami. Jestem osobą, która często jest zmuszona wykorzystywać obydwa siedzenia motocykla. A moja lepsza połowa stwierdziła, że nie będzie jeździła na tym małym siodełku i życzy sobie coś wygodniejszego. Zamówiłem i … cztery dni później było nowe siodło - pierwszy mit obalony.
Już niedługo pierwszy przegląd, po nim możecie się spodziewać zestawienia kosztów, jakie poniesie świeżo upieczony właściciel "Włoszczyzny" z Noale.
Cdn.
Chodzi mi glownie o zbadanie zachowania sie motocykli tej marki podczas dluzszej eksploatacji z naciskiem na modele z "nizszej polki". Superbike'i napewno beda dopracowane, a male monstery i ST sa motocyklami dla "ludu" ze tak to ujme ;)
Krazy opinia ze generalnie Ducati jest kaprysnie itp. Warto by to zweryfikowac, przynajmniej ja bylbym bardzo zaciekawiony takim materialem :)
Przeczytaj, a dowiesz się więcej :)
Owiewka daje radę. Zdjęcia z pełnej galerii, czyli z testu są ze mną - 177 cm. Darek jest ode mnie sporo wyższy i też nie narzeka, zaraz go poproszę o wypowiedzenie się w tej kwestii. Jak dla mnie pozycja nóg jest zbliżona do tego, co oferują motocykle sportowe, powyżej pasa pozycja przypomina typowego nakeda.
Inne pytanie - orientujecie się czy są jakieś małe szybki-owiewki dla tego modelu?
Pozdrawiam
MP