OCENA REDAKCJI
7.1
Yamaha XTZ 750 nie jest...
Yamaha XTZ 750 nie jest motocyklem dla każdego. Jeśli jednak szukamy trwałego, niezawodnego i dużego enduro, to właśnie ta Yamaha jest świetną propozycją!
Tenere to cieszący się złą sławą pustynny obszar w Nigrze, leżący na trasie rajdu Paryż–Dakar. Właśnie stąd wzięła się nazwa jednocylindrowej, bardzo udanej Yamahy XT 600 Tenere, która wielokrotnie wygrywała ten rajd. Jej następczynią, a zarazem odpowiedzią na propozycje konkurencji, była przedstawiona w 1988 roku dwucylindrowa Yamaha XTZ 750 Super Tenere.
Na podobnym motocyklu (XTZ 850 TDM) Francuz Stephane Peterhansel sześciokrotnie wywalczył zwycięstwo w morderczym wyścigu. W tym samym roku Honda zaprezentowała pierwszy model XRV Africa Twin, która, podobnie jak XTZ, była wzorowana na motocyklach biorących udział w Dakarze. Motocykl Hondy szybko zdobył popularność jako niezawodne, duże turystyczne enduro do dalekich wypraw bezdrożami, mimo że był o 12 KM słabszy niż Yamaha.
XTZ 750 stworzono z myślą o dalekich wyprawach różnymi drogami z nastawieniem na lżejszy teren. Yamaha, w porównaniu do Africi, ma spory zbiornik paliwa, który mieści 26 litrów benzyny (niektórzy twierdzą, że przy odrobinie cierpliwości da się zmieścić 30). Wyposażono go w dwie rezerwy – razem do dyspozycji mamy 5 litrów paliwa w podbramkowej sytuacji, co pozwala przejechać ok. 80 km. Należy tu wspomnieć, że w XTZ spalanie paliwa jest różne w zależności od egzemplarza i opinii użytkowników. Niektórzy podają 7–10 litrów na 100 km w trasie z pasażerem i bagażami, inni 5,5 przy prędkościach 100–110 km/h. Powinniśmy jednak mieć na uwadze różnicę w spalaniu, zwłaszcza, gdy przesiadamy się z np. lekkiego enduro, czy oszczędnego miejskiego motocykla. Przełączanie na rezerwę jest dość kłopotliwe, małe kraniki umieszczono bowiem nisko po obu stronach zbiornika, co w grubych rękawicach może przysporzyć problemu. Dużą zaletą jest podciśnieniowa pompa paliwa – niezawodna i często instalowana też w Africe, jako że oryginalna elektryczna pompa Hondy ma tendencję do psucia się w najmniej odpowiednim momencie. Trzeba jednak uważać, żeby jej nie zapowietrzyć. A gdy już spóźnimy się z przestawieniem kraników na rezerwę, trzeba chwilę pokręcić rozrusznikiem, by silnik zassał paliwo. Motocykl wyposażono w dwa podciśnieniowe gaźniki MIKUNI BDST 38 o płaskich przepustnicach. Dostęp do nich jest utrudniony ze względu na inne części motocykla i wymaga odrobiny wprawy, zgrabnych palców i dobrych narzędzi. Przy demontażu gaźników trzeba pamiętać, że są mocowane do króćców ssących dwiema obejmami, a poluzować należy tylko górne. Odczepienie linek gazu to kolejny karkołomny wyczyn, dlatego wyżej wspomniane zgrabne palce i pomoc drugiej osoby bardzo się przydają. Pod względem serwisowym XTZ 750 nie jest prosta. Głowica wyposażona jest w dziesięć zaworów regulowanych płytkami. Dostęp do nich utrudnia chłodnica, którą trzeba zdjąć...Pod względem serwisowym XTZ 750 nie jest prosta. Głowica wyposażona jest w dziesięć zaworów regulowanych płytkami. Dostęp do nich utrudnia chłodnica, którą trzeba zdjąć..., co z kolei wiąże się ze spuszczeniem płynu chłodniczego. Płytki zaworowe schowane są pod szklankami, więc, niestety, musimy zdejmować wałki rozrządu. Zawory teoretycznie wymagają regulacji po 42 tys. km, jednak w praktyce zależy to od jakości płytek oraz stanu gniazd zaworowych, dlatego lepiej sprawdzić luz po 25 tys. Kolejna rzecz to wymiana oleju. Tu także wymagane jest minimum wiedzy, ewentualnie książka serwisowa. Motocykl należy bowiem rozgrzać i przegazować kilka razy, następnie odkręcić dwie śruby spustowe oleju – główną i tą od filtra oleju. Dużą zaletą jest oczywiście sucha miska olejowa (czego zabrakło w Africe wyraźnie zmniejszając jej właściwości terenowe), przy czym zbiornik oleju nie jest w ramie, a pod siedzeniem. Olej wymienia się co 6 tys. km, a że trzeba wlać 4 litry – przyda się grubszy portfel.
Użyj Mocy Luke!
Silnik robi ogromne wrażenie. Mało kto spodziewa się, że w zasadzie w tak niepozornym (nie bójmy się tego określenia) motocyklu, to właśnie on może nas zaskoczyć. Ssanie, włączamy zapłon, dwa obroty wału i do naszych uszu dociera melodia rzędowej dwójki. Tłoki w tym silniku chodzą równocześnie, nie ma jednak mowy o nadmiernych wibracjach – dwa wałki równoważące doskonale spełniają swoje zadanie. Na rozgrzanie silnika czekamy dosłownie chwilę i już można jechać. Bardzo żywy, pięknie i równo „zbiera się” już od najniższych obrotów. Maksymalny moment 67 Nm przy 6750 obr/min i moc 69 KM przy 7500 obr/min pozwalają na równą i dynamiczną jazdę oraz osiągnięcie bardzo przyzwoitych prędkości w trasie.
