OCENA REDAKCJI
8.1
Jeśli zmieniać KTM-a,...
Jeśli zmieniać KTM-a, to tylko na nowszy model – tak powtarza rzesza użytkowników tej marki, już zarażonych pomarańczowym wirusem...
KTM – „Ready to Race”. Takim hasłem reklamuje swoje produkty austriacka fabryka. Faktycznie każda maszyna ze stajni europejskiego producenta ma mniej lub więcej wspólnego ze sportem.
Wystarczy spojrzeć na liczbę maszyn startujących w zawodach, od rajdów po wyścigi. Jedną z takich maszyn, której do sportu bliżej, jest KTM 450 EXC. Ku swojej uciesze miałem okazję zapoznać się z modelem na rok 2003. EXC to kontynuacja poprzednich modeli wyposażonych w silniki 400 ccm. Tutaj silnik został rozwiercony do 450 ccm, przez co nieznacznie zyskał na elastyczności. Powstała nowa broń nie tylko do wygrywania zawodów enduro, ale także do poszerzania uśmiechu użytkownika-amatora.
Estetyka
Moja całkiem subiektywna ocena sylwetki motocykla jest bardzo pozytywna. Wydaje się, że sprzęt jest skrojony w idealnych proporcjach. Nigdzie nie ma go za wiele, a jednocześnie zwraca na siebie uwagę; linie są agresywne, ale nie do przesady. Wygląd to jednak kwestia drugorzędna, dlatego każdy powinien oceniać motocykl według własnych kryteriów.
Zauroczenie motocyklem nieco mija, gdy dokładniej przyjrzymy się poszczególnym elementom maszyny. Rama, odlewy silnika czy spasowanie niektórych elementów wyglądają jakby ten sprzęt był ciosany przez pracownika kamieniołomu Eisenerz. Co prawda, taki motocykl i tak przez większość czasu będzie brudny, ale w kwestii jakości wykonania nie ma szału. Może producent celowo nie przywiązuje do tego wagi, aby podkreślić bezkompromisowość maszyny?...powstała nowa broń nie tylko do wygrywania zawodów enduro, ale także do poszerzania uśmiechu użytkownika-amatora...
Ergonomia
Już w 2003 roku KTM montował zmiennoprofilową kierownicę firmy Magura o zwiększonej wytrzymałości. Marka bardziej znana w światku rowerowym, produkująca bardzo dobrej jakości osprzęt, taki jak hamulce, zawieszenia czy stery, jednak sprawdza się, jak widać, także w częściach motocyklowych. Kierownica jest dobrze wyprofilowana, już fabrycznie zamontowana na przyzwoitej wysokości; ma prawidłowy pullback (wygięcie). W testowanym egzemplarzu zastosowano dodatkowe, trzycentymetrowe podwyższenie, przez co pozycja podczas jazdy sprowadza się do jedynej prawidłowej – oczywiście, stojącej. Tuż za kierownicą znajduje się niewielki ciekłokrystaliczny wyświetlacz, informujący nas o wszystkim, co związane z czasem; są czasy okrążenia, maksymalna prędkość, prędkość średnia, godzina i tym podobne. Aby ogarnąć wszystkie te parametry, nie trzeba daleko sięgać – sterowanie tripmasterem znajduje się blisko lewej ręki. Dodatkowo znajdziemy kontrolki kierunkowskazów (tak na wyrost, nasz EXC nie jest w nie wyposażony) oraz świateł drogowych. Szkoda, że producent nie pokusił się o zastosowanie kilku kontrolek informujących nas o parametrach pracy silnika. Chociaż mój znajomy mawia, że KTM ma zawsze odpowiednie ciśnienie oleju, nie zaszkodziłoby zainstalowanie takiej kontrolki. Cały wyświetlacz uruchamiany jest automatycznie podczas ruszenia przednim kołem i sam także wyłącza się po krótkim czasie bezczynności. Jest pięknie podświetlony, oczywiście, w jedynym słusznym kolorze, zgadnijcie jakim...
O tym, że siedzenie nie nadaje się do jazdy na siedząco, nie trzeba nawet wspominać. Warto natomiast dodać, że nawet mokre poszycie nie powoduje zsuwania się jeźdźca; kanapa dobrze trzyma nas za kierownicą, kiedy przedzieramy się przez coraz to ostrzejsze winkle. Szerokie podnóżki są we właściwym miejscu, tak jak dźwignie hamulca i zmiany biegów. Tutaj nie ma żadnych abstrakcyjnych rozwiązań – mają działać i tyle. Tradycyjnie już w lekkich enduro chłodnice wody znajdują się po obu stronach ramy i nie mają wentylatora. W EXC, podobnie jak w innych ultralekkich enduro, są one bardzo delikatne i podatne na uszkodzenia – gdzieś przecież wagę trzeba zbijać. Niefortunna gleba może zakończyć się wyciekiem, a nawet urwaniem chłodnic z ich mocowań.
