HONDA XR 600 R – WYSPORTOWANA BABCIA - TESTY MOTOCYKI UŻYWANYCH

Lata świetności ma już za sobą, jednak osiągnięcia tego motocykla pozostaną w pamięci wszystkich użytkowników. XR600R pojawiła się w 1985 roku jako następczyni modelu 500R.

Liczono, że będzie kontynuować sukcesy poprzedniczki. Honda nie zawiodła. Swoje możliwości i zaawansowanie techniczne udowadniała wielokrotnie w najbardziej prestiżowych imprezach terenowych na świecie. Warto wspomnieć o znanym wszystkim enduromaniakom rajdzie Baja czy imprezie International Six Days Enduro, które nieprzerwanie odbywają się każdego roku. XR600 sześciokrotnie z rzędu wygrywała Baja 1000 i trzykrotnie Baja 500. Trzykrotnie zdobywała najlepsze miejsce w popularnej „Sześciodniówce”. Najwyższą klasę i swoje uniwersalne zastosowanie pokazała także w wielu wyścigach typu cross-country. Scott Summers dziewięciokrotnie wygrywał zawody AMA Nationial dosiadając właśnie tej maszyny.
 

Czym wobec tego wyróżniała się wśród konkurencji z lat 80-tych Honda XR600R? Przede wszystkim swoją niesamowitą trwałością oraz bardzo małą, jak na tamte czasy, masą. Pierwszy model XR600R ważył w stanie suchym 119kg! To niesamowite jak na czterosuwowy motocykl o tej pojemności. W dniu premiery był to dla konkurencji niemal nokautujący cios. Swoją masę Honda zawdzięczała lekkiej ramie i wielu plastikowym elementom nadwozia. Motocykl ten w niezmienionej formie był produkowany i z sukcesem sprzedawany aż do 2000r. Przez ten czas kilka elementów poddano modernizacji, jednak nie były to diametralne zmiany. W roku 1988 zastosowano pojedynczy gaźnik mechaniczny zamiast gaźnika podwójnego, ścianki cylindra pokryto Nicasilem, zmieniono malowanie oraz kształt niektórych elementów. W roku następnym zrezygnowano z Nicasilu a w 1991 r. zmieniono tylny hamulec na tarczowy, zastosowano zawieszenie przednie typu cartridge. Zmianom uległy także ustawienia gaźnika. Masa „suchego” pojazdu wzrosła po wszystkich modyfikacjach do 122kg....Jest to maszyna doceniana zwłaszcza w Europie Zachodniej oraz obu Amerykach...

XR600R nie jest zbyt popularna w Polsce. Jest to maszyna doceniana zwłaszcza w Europie Zachodniej oraz obu Amerykach. Swojej Hondy szukałem dosyć długo. Przeglądając kolejne ogłoszenia w prasie i Internecie nie mogłem wypatrzeć niczego godnego uwagi. Wszystkie motocykle, jak to często bywa w naszym kraju, okazywały się totalnymi wrakami. Ten jedyny egzemplarz znalazłem dopiero za zachodnią granicą. Pochodził on od pierwszego właściciela, opłaciło się cierpliwie szukać.

Silnik, zasilanie paliwem, skrzynia biegów, układ wydechowy

Serce omawianego motocykla to modelowy przykład na niezawodność Hondy. Tradycyjnie już, w singlach spod znaku wielkiego skrzydła w silniku występuje głowica z jednym wałkiem rozrządu o niestandardowym radialnym ułożeniu zaworów (RVFC). Taka sama jak w popularnym Dominatorze czy XL. Jest to rozwiązanie nieco skomplikowane, jednak na dłuższą metę okazuje się bardzo trwałe. Wałek rozrządu napędza łańcuszek, ten z kolei napinany jest przez mechaniczny napinacz ukryty w głowicy. Silnik pracuje bezwibracyjnie, dba o to wałek wyrównoważający. Kultury pracy tego silnika nie powstydziłyby się niektóre nowsze konstrukcje. Za chłodzenie pieca XR odpowiada pęd powietrza, jest to wystarczające jednak nie należy o tym zapominać podczas długiej jazdy z niewielką prędkością. Chłodzenie wspomaga olej, którego zbiornik mieści się w ramie (smarowanie z suchą miską olejową). XR600R nie ma chłodniczki oleju. Silnik nie powala mocą, motocykl rozpędzany jest przez stado 46 koni mechanicznych. Jak na sześćsetkę to wcale niedużo, jednak moc jest oddawana w całym zakresie obrotów, a mechaniczny gaźnik dba o to aby nie zabrakło nam wrażeń. W rzeczywistości to właśnie gaźnik Keihin PD o średnicy gardzieli 39mm powoduje, że odczuwamy większą moc, niż to wynika ze specyfikacji technicznej.