Stradunia – wieś na Opolszczyźnie, leżąca przy trasie z Opola na Racibórz. Mijasz Krapkowice, kilka miejscowości i lądujesz w Straduni. Typowa śląska wioska z zadbanymi obejściami i tradycjami i… stroną internetową. Już po raz szósty Norbert i Grzesiek z kumplami zorganizowali zlot motocyklowy, „podpinając” się pod miejscowy festyn. Jednak nie myśl, że była to „wiocha”.
Na punkty zborne wyznaczono boisku w centrum Straduni oraz plac pod OSP. Wszystko zaplanowane przez organizatorów – od trasy przejazdu do solidnej deseczki, by bezpiecznie ustawić motocykl na łące. Tylko w przebieg nabożeństwa w kościele nikt nie ingerował. Wiedziałem, że ma być krótko i sensownie, stąd po przywitaniu powiedziałem do „moich” kilka ciepłych słów, nie unikając humoru. „Zdobyłem” ich sobie, bo zacząłem prosto i serdecznie:
- Jak ja się cieszę, że mogę wreszcie wasze gęby widzieć… - wszyscy zrozumieli, że mówię szczerze, raczej nikt się nie obraził.
Harley od brata
Norbert w swoim żywiole. Zapowiadając kolejne punkty programu rozkręcał atmosferę zlotu. Było już po paradzie. Usiadłem sobie z dala od całego zgiełku z Agatą i Majką – mamą i córcią. Dawno się nie widzieliśmy, a teraz była okazja, by pogadać. Po chwili przyłączył się do nas Rafał. Sporo z Was go zna. Rafał pochodzi z Kuniowa pod Kluczborkiem i od kilku lat organizuje „Memento Mori”.
- Czym teraz jeździsz? – Zadałem standardowe pytanie.
- Kupiłem Harleya…
- Co to się dzieje, że większość wsiada na „Hadeki”?
- No ja od dawna marzyłem o Harleyu. Jak jeszcze brat żył, to planowałem, że na 39 urodziny sprawię sobie prezent. Wszystko się zmieniło, gdy Boguś zginął. Nawet „ruska”, którego poskładaliśmy razem, odstawiłem. Nie potrafiłem na nim jeździć. Za dużo wspomnień…
Brat Rafała – Bogdan – zginął w wypadku motocyklowym między Opolem a Kluczborkiem w niewyjaśnionych okolicznościach. Jakiś kierowca ciężarówki zauważył go klęczącego na polu, niedaleko od motocykla. Był już martwy.
- I wiesz? Zbliżały się 39 urodziny. Ja od śmierci brata bardzo się zmieniłem. Zupełnie inna hierarchia wartości mi się włączyła. Więcej uwagi zacząłem poświęcać rodzinie, zbliżyłem się do Boga, do Kościoła. Wcześniej było z tym różnie. I kiedyś pojechałem do brata na grób. „Boguś, będę mieć 39 lat. Pamiętasz, co sobie obiecywałem na te urodziny? Tymczasem nic nie wskazuje na to, bym mógł zrealizować plany. Może ty coś tam na górze wyprosisz…”- tak prosto, zwyczajnie mówiłem do brata, jakby stał przede mną.
- I co?
- Nie uwierzysz! Kilka tygodni później okazja sama mnie znalazła. Zamurowało mnie! W ciągu kilku dni stałem się posiadaczem Harleya. Najmniejszego, używanego, ale Harleya! Gdzie nim najpierw pojechałem?
- No do brata.
- Dokładnie. Do brata na cmentarz – pochwalić się i podziękować. Może to śmiesznie zabrzmi, bo jestem dojrzałym facetem, ale dla mnie to prezent jakby od niego…
Nie ukrywam, że poruszyła mnie ta historia.
komentarze :-P
jakie ładne zdjęcie z Bubą :-P heh...
ja też mam http://lh5.ggpht.com/Przemoto/SEOyi-j-d2I/AAAAAAAACk8/8VTxQd1FF8U/2008_05_31%20051.jpg :-P
"Pamiętam, że kiedyś sam założyłem górskie obuwie, by pójść z rodziną na spacer ścieżyną przez las, w którym było kilka wzniesień."
do tego mam komentarz :-P
ja tam wole mieć kostki całe... :-P
i często chodzę w butach trekkingowych :-P
i to nawet rano po bułki :-P
i na skuter sie też sprawdzają (tak tak... 27lat, 90kg+ i skuter :-P DA SIE :-P)
co do niewidzenia :-P
to często jest coś więcej niż niewidzenie… tylko brak szacunku ;-P
właśnie wyżej wymieniony skuter ma wymieniane trochę plastików i kierownice :-P dzięki pewnemu busikowi :-P