W KOLORATCE NA DWÓCH KOŁACH

Weterynarz, który w byłej kwiaciarni otworzył gabinet, akurat teraz musiał dać mi obiecany latem film. Ale niech będzie. Wrzuciłem płytkę do sakwy. On, zachwycony „czarnulą”, coś tam jeszcze mlaskał, gdy na drodze pojawił się kumpel na Fat Boyu. Łapa w górę – też pierwszy raz w tym sezonie. Dając doktorkowi do zrozumienia, że się spieszę, wyjechałem na drogę. A że maleńka była już ciepła, odkręciłem dynamicznie i tyle mnie widzieli… ludzie z koszykami przy otwartych bagażnikach aut pod Biedronką.

Co za radość! Tego klangu było mi trzeba. Czułem jak neurony powoli odzyskują zapchany przepływ. Szyba z kolekcji Silverado – wyższa od poprzedniej – pozwalała toczyć się bez zamykania kasku. Delikatny zefirek pieścił facjatę, a ja sobie mknąłem w stronę stacji paliw.

W małym miasteczku, za sprawą szybkiego rozwoju motoryzacji i dennej organizacji ruchu, jak zwykle, panowały korki. Ale cóż mnie one obchodzą? To w aucie muszę czekać aż ktoś się ruszy, by po kilku metrach znowu stanąć, bo zabłyśnie czerwone światło. Teraz niczym pan i władca mijam zapuszkowanych braci i siostry i zajmuję „pole position”. Obok mnie stoją chłopaki w Civicu. Kierowca zerka, płaszcząc nos o szybę. Muza dudni w tej Hondzie tak głośno, że zastanawiam się gdzie jest ZAiKS. Przecież taki koleś powinien płacić za publiczne odtwarzanie utworów muzycznych. Po chwili jednak japońska dyskoteka była już tylko przeszłością. Ten za kierownicą miał kiepski czas reakcji na starcie...

– Dzień dobry. Co lejemy? – zapytał pan pompiarz pod dystrybutorem.
Nie chciałem go niegrzecznie uświadamiać, że tylko ja mam prawo do tak intymnego zbliżenia z „czarnulą”, więc zbyłem go pytaniem retorycznym.
– Pan chce mnie po takiej długiej przerwie, mnie wygłodniałego, pozbawić tej przyjemności włożenia pistoletu i zatankowania? – cedziłem z uśmiechem.
Zrozumiał aluzję i poszedł tankować diesla. Ja w tym czasie mogłem spokojnie napełniać zbiornik „czarnuli”. Robiłem przerwy, aby przedłużyć naszą przyjemność i nie dojść zbyt szybko do końca jej możliwości. Potem zostawiłem ją na moment, by zapłacić. Jak zwykle, przy kasie musiałem czekać aż pani kilku panom włoży parówki w wilgotne od sosu bułeczki. Gdy zwolnili mi miejsce, położyłem kartę na punkty i pieniądze.
– Z szóstki proszę.
– Może Red Bulla w promocyjnej cenie?
– Nie, dziękuję.
– Może płyn do spryskiwaczy?
– Droga pani, ja wiem, że takie macie procedury, ale ja nie jestem żadnym testowym klientem. Proszę mnie już skasować, bo aż mnie nosi, by sobie pojeździć – odparłem grzecznym tonem, zastanawiając się gdzie niby miałbym sobie wlać ten płyn do spryskiwaczy. Mogła mi jeszcze myjnię zaproponować.

A potem było kilka godzin sam na sam z nią. Nie mam tu na myśli kasjerki, tylko „czarnulę”. Po drodze jeszcze podniosłem jej ciśnienie w kołach, bo coś nieposłusznie wchodziła w zakręty. Ale to moje zaniedbanie. Zawsze zapominam o gumkach, a potem się dziwię, że niechętnie się kładzie.