RELACJE

Tunel aerodynamiczny
Schuberth jako jeden z niewielu producentów kasków posiada swój własny tunel aerodynamiczny (warto wspomnieć, że w ogóle niewiele firm w fazie projektowania produktu korzysta z takich tuneli). Jest to jedna z najcichszych w Europie konstrukcji (cichszy jedynie jest tunel Audi). Dlaczego to takie ważne? Ponieważ tylko wtedy, gdy nie słychać szumu wiejącego wiatru, można wyłapać dźwięki powstające wówczas, gdy powietrze zderza się z kaskiem czy motocyklem; pozwala to ulepszać kask pod kątem aerodynamiki i zapewniania komfortu akustycznego wewnątrz. Tunel pozostaje cichy nawet przy prędkości wiatru rzędu 230 km/h. Anegdota, którą opowiedział technik Schubertha, dr Gerd Janke, mówi, że uczestniczka jednej z wycieczek, oglądających tunel, doświadczyła ciszy w sposób fizyczny. Ponieważ nie słychać pędzącego z prędkością 200 km/h wiatru, weszła niepostrzeżenie w jego strumień i została, delikatnie mówiąc, zdmuchnięta… :-)

Tunel służy technikom do przeprowadzania wielu testów. Priorytetem, oczywiście, jest niski poziom hałasu na motocyklu oraz świetna aerodynamika. Skonstruowano nawet specjalnego manekina, który porusza głową, symulując ruchy, jakie wykonuje motocyklista. Jest to w sumie osiem pozycji. W każdej z nich pomiar sił, głośności i innych parametrów trwa 20 sekund. Pozwala to dokładnie sprawdzić kask i dostosować go do naszych potrzeb.
W tunelu bada się również aerodynamikę kasków dla kierowców F1; dopasowywane są one do kokpitów bolidów. Inżynierowie optymalizują strumień powietrza opływający kask i wpadający do silnika tak, by był jak najkorzystniejszy i niczym niezakłócony. Ferrari twierdzi, że dodaje to 20 KM mocy dla ich bolidów. Trudo im nie zaufać.

Testy kasków
Schuberth jest certyfikowany przez niemiecki TÜV jako firma, która sama może nadawać certyfikaty. Oczywiście, wszystko zgodnie z normami. Aby kask otrzymał normę ECE, pozwalającą na dystrybucję w Europie, przechodzi aż 150 (!) testów tylko na potrzeby tej jednej normy. Każdy model sprawdzany jest w pięciu punktach. Testowane jest pięć rozmiarów, każda skorupa w trzech temperaturach (-20 °C, 20 °C i 50 °C) i również każda otrzymuje po dwa uderzenia (ostra krawędź i płaska powierzchnia). W sumie daje to 150 zniszczonych kasków jednego modelu na potrzeby jednej normy. Sporo, prawda? Taki test polega na upuszczeniu kasku zamocowanego na linie, z metalową „głową” i czujnikami wewnątrz, na dwa rodzaje powierzchni (ostrą i płaską) z prędkością 7,5 m/s. Podczas testu uderzenia mierzy się np. przyspieszenie przy uderzeniu (w teście, który przeprowadzono dla nas, czujniki wskazały 178 g, podczas gdy norma to max. 275 g, a zatem wynik dużo lepszy od dopuszczalnego). Dodatkowo w tym teście kaski sprawdza się pod względem kryterium HIC (Head Injury Criterion), mierzącym amplitudę i czas trwania niekorzystnej siły uderzenia. Dodatkowo testy ECE obejmują: sprawdzenie wytrzymałości paska zapinającego na obciążenie 20 kg, maksymalne przesunięcie się kasku na głowie (dopuszczalne do 30%; Schuberth osiąga lepszy wynik dzięki systemowi AROS), kąty widzenia oraz odporność i jakość optyczną wizjera. Norma ECE wymaga wizjera klasy 2; Schuberth stosuje szybę klasy 1, czyli taką, która w żaden sposób nie zniekształca obrazu. Gwarantuje to uzyskanie normy nawet w połączeniu wizjera z pinlockiem, który nieznacznie wpływa na jakość obrazu (szyba klasy 1 + pin lock = zestaw klasy 2 z niewielkimi zniekształceniami).

Kaski przechodzą również testy w tunelu aerodynamicznym, o którym już pisałem. Dodatkowo symuluje się niekorzystne warunki takie, jak: silny wiatr, wysoka lub niska temperatura czy deszcz.