PORADY

Najpopularniejszym systemem zapinania kufrów jest zapewne Monokey produkowany przez Givi oraz stosowany głównie przy mniejszych pojemnościach Monolock tej samej firmy. W tym samym systemie produkuje swoje kufry Kappa, do odpowiednich stelaży zapniemy też akcesoryjne kufry np. Moto Detail. Większy problem może sprawić zakup (na rynku wtórnym) pasującego stelaża, ponieważ jego mocowania są przystosowane do konkretnych punktów zaczepienia przy danym modelu motocykla. Na szczęście w większości przypadków popularnych stelaży rurkowych (np. Five Star) można łatwo dorobić niezbędne adaptery. Zainteresowanym częstszym użytkowaniem kufrów można polecić kompletny stelaż na 3 sztuki z oferty Givi: Wingrack. Teoretycznie miał być ładniejszy od standardowych rurek, mocno szpecących boki motocykla po odpięciu kufrów… W praktyce jego urodę każdy może sam ocenić. Na szczęście coraz więcej modeli motocykli typowo turystycznych wyposażonych jest w fabryczne systemy bagażowe: przy zakupie są one znacznie droższe od akcesoryjnych, ale są lepiej dopasowane do sylwetki motocykla – co zazwyczaj przekłada się na mniejszą szerokość naszej „bagażówki” przy tej samej objętości. Szukając motocykla używanego z przeznaczeniem do turystyki można zwrócić na ten element uwagę.
 

Jeśli zamierzamy przewozić większą ilość bagażu sporadycznie, lepiej będzie przyglądnąć się tekstylnym sakwom: są znacznie tańsze, generalnie nie wymagają zakupu drogich stelaży, po ich zdjęciu nic nie szpeci motocykla. Wadą jest gorsze zabezpieczenie, jakie dają, i to zarówno przed warunkami atmosferycznymi, jak przed ewentualną kradzieżą. Wprawdzie można obecnie zakupić sakwy z wszytą pod warstwę zewnętrzną siatką stalową, zapobiegającą przecięciu, ale ich cena jest dość wysoka. Sakwy będą lepszym wyborem również w przypadku motocykli sportowych, na których łatwiej będzie je ulokować ponad wysokim wydechem. Należy jednak pamiętać, że kosztem owej ułatwionej alokacji jest zazwyczaj mniejsza niż w przypadku kufrów pojemność: o ile boczny kufer mieści przeważnie około 30 litrów, o tyle sakwa o 1/3 mniej. Natomiast w zestawie z sakwami czasami występują – lub można kupić oddzielnie – rolki bagażowe zakładane na bagażnik lub miejsce pasażera. Siłą rzeczy dadzą się one zastosować tylko przy samotnych wyjazdach, ale warte są uwagi ze względu na sporą pojemność, około 50 litrów. Dodatkowo mają mniejszy niż kufer centralny niekorzystny wpływ na podwyższenie środka ciężkości motocykla. Od paru lat, w przyzwoitej cenie, zestawy takie (sakwy w komplecie z rollbagiem) oferuje niemiecki Louis, pod marką Moto Detail. Komplet na tyle udany, że podrabiają go i nasi krajowi producenci. Zakładając sakwy warto zainwestować kilka złotych w grubą, przezroczystą folię samoprzylepną. Okleja się nią te okolice plastików, które narażone na otarcie od sakw. Patent niedrogi, a sprawdzony. Do bagażu warto w każdym przypadku, wrzucić kilka gumowych ekspanderów, pasków i jakiegoś pająka – a to ze względu na nieprzewidziane okoliczności, jakie mogą wystąpić na trasie. Mocowanie kufra czy sakwy niestety może się zerwać, czasami trzeba będzie dodatkowo zabezpieczyć przewożony namiot czy śpiwór, lepie więc w takich przypadkach mieć możliwość zastosowania rozwiązania awaryjnego.
 

Najtańszym sposobem spakowania się są duże nieprzemakalne worki oferowane przez niemieckie sieci sklepów motocyklowych: kupić je można już za kilka euro. Przymocowane paskami lub gumowymi ekspanderami zapewnią chociaż minimum komfortu w przewożeniu bagażu. No i wyglądają znacznie lepiej, niż kolorowe reklamówki spięte pająkiem, które czasami można dostrzec na motocyklach pędzących na różnorodne zloty. Kilkadziesiąt złotych nie jest dużym wydatkiem, zwłaszcza jeśli motocykl kosztował kilka czy kilkanaście tysięcy.