GADŻET

Zakładając, że do torby wrzuci się jedno body z zapiętym szkłem, dwa dodatkowe obiektywy i jedną lampę, to zostanie jeszcze całkiem sporo wolnego miejsca. Niestety, aparat z gripem czy też body profesjonalne, jak np. Nikon D3, ledwo się mieści – wystaje nieco poza torbę. W efekcie po zamknięciu plecaka w miejscu przylegania do pleców tworzy się lekki garb. Nieco pomaga położenie aparatu bokiem. Sam mam grip podpięty cały czas i przy takim ułożeniu jest w miarę OK. Szkoda, że torba nie jest o 2 cm wyższa.

Niestety, tutaj pojawia się pewien problem. Otóż producent dołączył za mało przegród (ścianek mocowanych na rzepy) do modyfikowania układu wnętrza. Większości osób wystarczy, ale jak ktoś chce zrobić np. wiele przegród na stałki, to musi sobie załatwić dodatkowe ścianki.  Czarnych ścianek widocznych na zdjęciach nie ma w zestawie - zostały wzięte z innej torby fotograficznej,

A co jeśli ktoś zechce pozbyć się plecaka i korzystać z tej torby jak ze standardowej torby fotograficznej? To się nie uda. Co prawda, jest odpinany pasek, dzięki któremu można przewiesić torbę przez ramię, ale jest ona otwierana w taki sposób, że, aby mieć dostęp do środka, należy ją najpierw położyć na ziemi. W przeciwnym razie wszystko może wylecieć ze środka. Nie ma więc mowy o jakiejkolwiek wygodzie.

Do standardowej, "niefotograficznej" części plecaka zbyt wiele się nie mieści. Jest tam zamykana na suwak kieszeń, do której można wrzucić jakieś filtry czy akumulatorki. Jest też przewidziane miejsce na cztery długopisy i wolna przestrzeń, która pomieści np. bluzę. Niestety, Dakine Mission Photo nie ma przegrody na laptopa. Na zewnątrz plecaka znajdują się dwie niewielkie kieszenie, zamykane suwakami, i jedna na napój. Bez problemu można tam włożyć dwulitrową butelkę i jechać z nią na motocyklu z dowolną prędkością. Trochę szkoda, że na szelkach nie zrobiono kieszeni na telefon albo player mp3; czasami byłyby przydatne.

Za pomocą czterech pasów można przypiąć do plecaka statyw – jeden pas zaciska się pod głowicą, a dwa kolejne trzymają go niżej.

Na motocyklu
Z Dakine Mission Photo jeździ się całkiem fajnie. Przy sporych prędkościach aerodynamika nie pogarsza się wyraźnie i plecak nie zaczyna się unosić nad plecami kierowcy (dodatkowo pas biodrowy skutecznie temu zapobiega). Z pewnością denerwują bardzo długie pasy z wszystkich elementów systemu nośnego. Polecam je od razu skrócić, bo tylko przeszkadzają. Sam system nośny jest dość wygodny. Może nie jest idealny, ale do założenia na kombinezon z pewnością wystarczający. Zewnętrzne mocowanie na napój sprawdza się świetnie; stabilnie trzyma butelkę podczas jazdy, a na postoju nie trzeba za każdym razem otwierać plecaka, żeby móc się napić. Od produktu, używanego na motocyklu, oczekuję nieprzemakalności. Dakine Mission Photo spisuje się pod tym względem bardzo dobrze, ale na wypadek jazdy w naprawdę sporej ulewie producent umieścił wysuwany ze specjalnej kieszonki pokrowiec przeciwdeszczowy.

Wykonanie
Wykonanie jest bardzo dobre i na tym można by właściwie zakończyć temat. Żadne szwy nie puściły, a materiał nigdzie się nie przetarł. Jedynie airmash na pasie biodrowym się zmechacił, ale to standard i w niczym nie przeszkadza.

Podsumowanie
Bardzo ciężko jest znaleźć plecak fotograficzny, który spełniałby podobne kryteria co Dakine Mission Photo. Nie jest to produkt stworzony z myślą o motocyklistach, co czasami daje się we znaki (bardzo długie pasy regulacji systemu nośnego, brak mocowania na kask), ale w tej roli sprawdza się całkiem dobrze.

Ktoś może stwierdzić, że szkoda zawracać sobie głowę jakimkolwiek zabezpieczaniem sprzętu, bo w razie wypadku i tak nic z niego nie zostanie. Spotkałem się z wieloma takimi opiniami. Mnie się jednak dziwnym wydaje wozić sprzęt (warty zazwyczaj co najmniej kilka tysięcy złotych), a żałować 500 zł na zapewnienie mu jakiegokolwiek zabezpieczenia. W Polsce prywatna osoba nie może (przynajmniej jak na razie) ubezpieczyć sprzętu fotograficznego, chyba że od kradzieży z własnego mieszkania. Nie pozostaje więc nic innego, jak zadbać o bezpieczeństwo na własną rękę.

Plusy:
– wyciągana torba fotograficzna,
– dobrze zabezpieczony sprzęt fotograficzny,
– dostęp od strony pleców,
– pas biodrowy,
– zewnętrzna kieszeń na napój,
– sprawdza się w deszczu,
– mocowanie statywu.

Minusy:
– brak w torbie fotograficznej siatki na drobne akcesoria,
– za mało przegród na rzepy do konfigurowania wnętrza,
– brak przegrody na laptopa,
– duże korpusy ledwo się mieszczą,
– za długie pasy z regulacji systemu nośnego,
– brak kieszonki na telefon/mp3.